HISTORIA-Zostali stworzeni przez Eru Ilúvatara. Valarowie przyjęli ich do Valinoru, gdzie większa część z nich zamieszkała, oprócz Avarich, którzy pozostali w Śródziemiu. Jedną z najcenniejszych rzeczy, jaką kiedykolwiek stworzyli, były Silmarile. Wykuł je Fëanor, pochodzący ze szczepuÑoldorów. To z powodu owych kamieni elfowie zostali wplątani w wojnę z Morgothem. Na skutek przewinień popełnianych przez Ñoldorów, Valinor został przed nimi zamknięty, zaś wielu z nich osiedliło się w Śródziemiu i odeszło z niego dopiero po zakończeniu Trzeciej Ery. Elfy nie umierały ze starości, mogły jedynie zostać zabite lub umrzeć ze smutku.
CHARAKTERYSTYKA-Elfowie były obdarzone nieśmiertelnością, nie dotykały ich choroby i zarazy, jednak, podobnie jak ludzie, mogli zginąć od miecza, ognia lub nawet ze smutku. Mogli również wyrzec się nieśmiertelności, jak Lúthien (dla Berena) czy Arwena (dla Aragorna). Elfowie z czasem nużyły się życiem w Śródziemiu i odpływały do Amanu.Wzrostem dorównywali ludziom, jednak byli od nich bardziej smukli. Włosy mieli złote lub srebrne, w oczach odbijało się światło gwiazd.Elfowie byli znani również ze swego jedwabistego głosu, to oni ułożyli większość pieśni Śródziemia. Ponad wszystko uwielbiali śpiew i poezję, to oni nauczyli mowy wszystkie inne istoty Ardy.
PODZIAŁ- Wszyscy elfowie nazywali siebie Quendi czyli Mówiący. Dzielą się oni na Avarich (elfy "oporne", które odmówiły udziały w Wielkiej Wędrówce ) oraz Eldarów (elfy biorące udział w Wielkiej Wędrówce). Avari nie dzielą się na pomniejsze szczepy, zaś Eldarowie dzielili się na Vanyarów iNoldorów, którzy to wszyscy poszli do Amanu oraz Telerich. Teleri dzielą się na trzy grupy. Pierwsza część poszła do Amanu jak inni elfowie. Druga to Sindarowie, elfowie z Beleriandu, a trzecia to Nandorowie, elfowie którzy zawrócili.
